Rudolf II Habsburg - cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i król Czech, król Węgier i król Chorwacji, urodził się 18 lipca 1552 r. w Wiedniu.
Po śmierci węgierskiego króla Jana Zygmunta jego ojcu Maksymilianowi udało się przeforsować wśród węgierskich arystokratów, aby ogłosili Rudolfa swoim królem. W dniu 22 września 1575 r. został koronowany na króla czeskiego.
Jednak w krótkim czasie również u niego wybuchła „melancholia“ i w jego otoczeniu zapanowały intrygi. Spory z członkami rodziny były jednym z powodów, dlaczego w 1583 roku podjął decyzję o osiedleniu się w Pradze. Na dworze cesarskim przebywało wielu artystów, alchemistów, astrologów i astronomów na czele z Tychonem Brahe. W zbiorach Rudolfa znajdowały się dzieła słynnych malarzy.
Jednak nawet Praga nie uchroniła Rudolfa przed problemami. W kraju panowało napięcie i Rudolf wycofywał się na drugi plan polityczny. Do problemów z depresją dochodziły symptomy syfilis. W końcu decydujący wpływ na to, co się działo na dworze miała zwykła służba a cesarz słuchał, co mu doradzali alchemiści. Na koniec był zmuszony do abdykacji na rzecz jego młodszego brata Macieja, który stał się czeskim królem.
Po śmierci Rudolfa 20 stycznia 1612 r. odbyła się sekcja zwłok bez poszanowania z udziałem czeskich szlachciców i po byle jakim zabalsamowaniu został pochowany praskiej katedrze. Jego zbiory zostały rozkradzione – część zbiorów podzielili między siebie członkowie dynastii Habsburg a część została odwieziona w 1648 roku przez Szwedów jako zdobycz wojenna. -krik-
Nesouhlas se zpracováním Vašich osobních údajů byl zaznamenán.
Váš záznam bude z databáze Vydavatelstvím KAM po Česku s.r.o. vymazán neprodleně, nejpozději však v zákonné lhůtě.
