Każdy, kto odwiedził Pragę, z pewności choć raz przespacerował się Drogą królewską (Královská cesta) – trasą, którą przed koronacją pokonywali czescy królowie. W tym roku w maju przypadła rocznica dwóch wyjątkowych koronacji. Trasa do każdej z nich prowadziła inną drogą. W czasie uroczystości koronacyjnych Jerzego z Podiebradów nie istniała jeszcze dzisiejsza ulica Ke Hradu, w związku z czym korowód królewski kierował się przez ulicę Újezd na Pohořelec. Maria Teresa Habsburg wybrała drogę, którą możemy przejść się jeszcze dziś – od dawnego Dworu Królewskiego (Králův dvůr, w miejscu dzisiejszego Miejskiego Domu Reprezentacyjnego – czes. Obecní dům) na Starym Mieście przez dzielnicę Malá Strana aż na Zamek na Hradczanach (Pražský hrad) do katedry św. Wita.

Monety dla poddanych

Przez ulice z domami, które udekorowano drogimi dywanami i materiałami, 7 maja 1458 r. swą drogę na ceremonię koronacyjną przebył Jerzy z Podiebradów. Na trasie niezwykle cenionego w Czechach i za granicą, czeskiego króla, poza zwykłymi obywatelami, witały także tysiące wysokich dostojników kościelnych, szlachciców, bogatych mieszczan i szanowanych gości z zagranicy. Podczas przystanków w drodze na zamek goście przedstawiali się nowemu władcy i pozdrawiali go. Ludzie oddawali królowi cześć rzucając przy tym w jego kierunku świeże kwiaty. Przyszły król odwdzięczył się im za ten gest i wprowadził nową tradycję – jako akt przyrzeczenia pomyślnego rozwoju i dobrobytu zaczął rzucać między lud drobne monety.

Pojednawcza koronacja Jedyna kobieta na czeskim tronie władzę objęła 12.5.1743. Dzień przed swymi dwudziestymi szóstymi urodzinami Maria Teresa, dziedziczka ziem habsburskich, wyruszyła Drogą królewską na znak pojednania z czeską szlachtą. Gdy trzy lata wcześniej zmarł ojciec przyszłej królowej, cesarz Karol VI Habsburg, nikt nie wierzył, że młoda kobieta będzie miała dość siły, by zadbać o swoje dziedzictwo. Pierwsze lata jej rządów były naprawdę trudne. Już kilka tygodni po przejęciu władzy, Austriaczka musiała stawić czoła atakom ze strony Prus, które rozpętały wojnę o dobra austriackie. Maria Teresa, która nie dysponowała dobrą armią i pieniędzmi, znalazła się w centrum międzynarodowego konfliktu, do którego stopniowo dołączyło wiele innych państw. Gdy prosiła o pomoc Węgry i starała się obronić swoje dziedzictwo, czeskie społeczeństwo stanęło przed dylematem,czy pozostać wiernym Habsburgom, czy też uznać pretensje elektora Bawarii Karola VII. Po zdobyciu Pragi przez koalicję Saksonii, Francji i Bawarii, 7 grudnia 1741 Karol VII został obrany królem. Jako że okazał się prawdziwym despotą, jego zwolennicy zaczęli się od niego odwracać i z nadzieją spoglądać na młodą Austriaczkę. Tej na szczęście udało się zawrzeć traktat berliński i jednostki przewidziane do obrony przed Saksonią mogła skierować na podbój Czech. 26 grudnia 1742 r. powrót ziem czeskich pod władzę Habsburgów stał się faktem, dzięki czemu wiosną 1743 r. Maria Teresa mogła wyruszyć na swą uroczystą koronację. Koronację jedynej w historii kobiety na czeskim tronie.

Bára Stluková